Voor wat de naam van deze wandeltocht betreft willen wij er graag een tussenstuk aan toevoegen. Vinnige sneeuw Veluwetocht lijkt ons in deze situatie beter gepast.

Omdat het er buiten qua gesteldheid met de begaanbaarheid van de route behoorlijk slecht uit zag werd er door de organisatie besloten om eerder te vertrekken en zo kwam het dat we al om half negen mochten vetrekken van Willem Ruis.

Het eerste stuk schuifelen we nog door Velp waar we in de plaats zelf al de eerste echte glibberige beklimming mogen doen. De zogenaamde konijnenberg. Wij hebben overigens geen vrolijke huppelaars gezien.

Dat er vandaag valpartijen zouden komen was wel zeker. De ondergrond voelde hier aan alsof we op ijs wandelden. Klopt ook wel omdat er naar onze menig onder de sneeuw een laagje ijs lag.

Er zijn dan ook wel enkele mensen gevallen onderweg waarvan wij er ook gezien hebben.

Door deze moeilijk omstandigheden bleek het voor de soeppost onmogelijk te zijn om op de plaats van bestemming te kunnen komen in het bos. Als wij aankomen staat Erik ons al op te wachten met de mededeling dat de soeppost vast staat en niet meer vooruit of achteruit kan. Jammer dan voor de wandelaars. Wij eten een reep hapklare brokken en gaan na een 5 tal minuten weer verder. tot de grote post bij natuurmonumenten.

Als we bij de rust aankomen nemen we het er maar even van met een broodje gezond en een stevige bak erwtensoep. O, ja opa hebben we ook nog kunnen feliciteren met zijn kleinzoon.

Als we weer verder willen gaan loopt ook langzaam de rustplaats vol en krijgen we toch het gevoel dat er deze maal wel wat minder wandelaars zijn dan wij verwacht hadden. In Velp komen was voor veel wandelaars al een probleem.

Vanaf hier draaien we weer terug in de richting van Velp en naderen we weer de hoge brandtoren die we eerder gepasseerd zijn. Veel slingeren paden door de bossen en over heidevelden worden ons voor geschoteld. Door de sneeuw zijn de contouren van deze prachtige omgeving heel goed te zien. 

Gelukkig voor ons was de koffiepost wel beschikbaar bij kasteel middachten. Wij gaan er toch maar even bij zitten en kunnen even bijkomen van al dat geglij wat we hebben gedaan. We krijgen hier wat foto´s te zien van de aanhangwagenbestuurder die ons even laat zien hoe moeilijk het allemaal was om weer vrij te komen.

In de Steeg wandelen we nog even langs het standbeeld van Simon Carmiggelt. Vanaf nu tot bijna aan de finish in Velp kunnen we hele stukken normaal en ontspannen wandelen over fietspaden. Op het dijkje staat een wel erg dronken man zich uit te leven. Het lijkt alsof hij nog nooit zoveel wandelaars heeft gezien. Als we bij de fruitpost aankomen rijgen we een heerlijke appel toegestopt. Hand i n hand maken wij onze laatset kilometers tot in Velp waar we wel weer even kunnen glibberen. Moe met wat stijve spieren komen we weer terug. Na wat te hebben bij gekletst is het ook weer tijd om naar huis toe te gaan.

Wij hebben vandaag een behoorlijk pittige wandeltocht gedaan in een prachtige omgeving.

Laatst bijgewerkt op: 16-03-10, om 12:29 uur.