|
Vandaag zijn Rian en ik bij de Bosbesjestocht in Groesbeek geweest. Door de weersverwachting van deze
dag had ik het besluit genomen om vandaag maar weer mijn lange kleding
aan te trekken. Ik vond het 's morgens te fris om in mijn rode
sportbroek te gaan en het zou vandaag daarbij ook nog wel eens nat
kunnen gaan worden. Uiteraard zijn wij weer behoorlijk op tijd aanwezig.
De organisatie is er nog niet eens. Een tiental wandelaars zit al te
wachten en er zijn volgens mij al wandelaars weg zonder in te schrijven.
Een route omschrijving heb je hier eigenlijk niet nodig omdat zover ik
weet de route behoorlijk is gemarkeerd.
Als we weg kunnen is het 5
minuten voor zeven uur. Rian heeft er al meteen goed de pas in en ik
moet behoorlijk werken om bij haar te kunnen blijven. Ja, het gaat ook
weer regenen en dus is het cape en regenjasje aan. Stevig wordt er door
gestapt door de Duitse bossen. We slaan de eerste post over, 5 km is
veel te vroeg voor ons en daarom besluiten wij om de post op 19 km maar
aan te doen. Eigenlijk is er niet zo gek veel te zien. Bossen zijn
bossen en bomen zijn bomen waar deze dan ook mogen zijn. Als we de post op 19 km
bereiken nemen we een bekertje thee en eten ons krentenbollekke op. Met
nog één flesje extra drinken gaan we onder weg voor het laatste stuk. Nu
krijgen we wat meer verharde wegen en zien we ook weer wat meer.
In Frasselt laten we de
caférust voor wat het is. Rian zit niet lekker in haar vel en wil het
liefst zo snel mogelijk terug naar huis. Toch nemen we op 5 km voor de
finish de laatste post om wat te drinken en te eten. We krijgen nu het
stuk voor de voeten wat in de routeomschrijving heel anders is
omschreven dan wat we in het echt aan het doen zijn en daarom lijkt het
alsof het korter is. Ik zeg lijkt, omdat ik me van vroeger kan herinneren
dat we het laatste stuk altijd deden zoals in de routeomschrijving.
|