Zondag 25 april. Wij hadden ons zelf beloofd om toch maar naar deze wandeltocht toe te gaan ondanks de problemen die zich het vorig jaar hadden voorgedaan met de complete organisatie.

Al vroeg waren wij aanwezig bij het clubgebouw van de atletiek vereniging. Och ja we waren weer de eersten. Het heeft ook een voordeel we hoeven niet te zoeken naar een geschikte parkeerplaats. Ruimte zat om de auto kwijt te kunnen.

Als we het clubgebouw binnen stappen is de organisatie al druk doende om alles in orde te krijgen om in te schrijven. Als het zover is zijn we ook startkaartje nummer 1, voor wat het waard is. Omdat we op advies nog even wachten voor de we weg kunnen drink ik nog wel een bekertje koffie en kan Rian nog even zichzelf verzorgen. Om kwart over zeven zijn we alsnog weg en kunnen we ons op gaan maken voor een wandeltochtje die ons een groot deel van de Oirschotse heide zal laten zien. Op de hei is zand en omdat het hier ook een militair oefenterrein is zullen we wel wat zand kunnen happen. De rust na 5 km laten we maar voor wat het is.

Het is het eerste uur nog wel wat fris maar wij hebben er geen spijt van om in sportbroekje te vertrekken, maar het jasje is toch nog wel fijn om aan te hebben.

De rust van 10 km doen we wel even aan en kunnen we een bolletje eten en een bekertje thee drinken. Als we aan onze eerste lus willen gaan beginnen die van hieruit is uitgezet gaan we meteen verkeerd. Omdat Rian goed oplet bij de eerste aanwijzing zijn we maar een 100 meter mis gegaan. Wij zijn blijkbaar aan de 2de lus begonnen. Goed dan maar terug. Als we weer terug zijn staan de mensen van de organisatie er ook al. Slimmer was het natuurlijk geweest om op de splitsingspijl meteen te zetten dat het lus 1 of lus 2 betrof.  Maar goed we zitten er niet zo mee en gaan dus nu maar aan de goede lus beginnen. Och het had eigenlijk toch niets uitgemaakt omdat we toch hier weer terug komen. Dit eerste lusje laat ons weer flinke stukken ploeteren door het zand. Intussen zijn ook al de wandelaars aangekomen die een korte afstand wandelen als wij weer terug zijn.

Nu drinken we een cola en hebben we wat om te kletsen we wat met de andere wandelaars. Na deze korte onderbreking gaan we aan de lus beginnen die ons in de richting van Vessem brengt en langs het kleine en grote meer. In deze lus zitten een paar lange stukken waar we lekker ontspannen kunnen wandelen.

Na 32 km totaal wandelen zijn we weer terug op de rustplaats en eten we een bakkie tomatensoep en kunnen we ons laatset krentenbolleke op eten. Hé, hé nog 8 km terug naar Oirschot. Het zand is nog steeds niet op. We krijgen een zandweg onder de voetjes van circa 1 km. Omdat er langs deze zandweg een droge sloot ligt besluit ik om door de sloot te wandelen. Lekker makkelijk. Als we de zandwegen eindelijk achter ons hebben gelaten krijgen we nog stuk fietspad. tot dat we weer bij het clubgebouw zijn aangekomen. Het was voor ons gevoel een mooie en goede wandeltocht. Wel veel zand, maar daar was het dan ook een heidetocht voor. 

Laatst bijgewerkt op: 27-04-10, om 19:00 uur.