 |
|||||||
|
|||||||
|
De Kempentocht in Bergeijk is voor mij een nieuwe wandeltocht. Vol goede
moed en gewapend met een omschrijving hoe het allemaal ging en met 4
route kaartjes gaan we op pad door de Nederlands en voor een deel
Belgische Kempen. Er wordt gebruik gemaakt van duidelijk en grote pijlen als er een verandering komt van de wandelrichting en als ondersteuning van de route zijn eer veel kleine pijltjes gehangen. Omdat we soms wat strak tegen de zon in moeten kijken is het af en toe wel even goed kijken. Onderweg krijg ik plotseling een fikse steek in mijn rechterdijbeen. Ik zeg tegen Rianneke, "het lijkt wel of ik een spier heb gescheurd", het voelt echt niet prettig aan. We doen het daarom even rustig aan en komen bij de rustpost aan. Wij zijn niet fout gegaan terwijl wij op de rustpost bij de "koperen Teut" horen dat er wel wandelaars fout zijn gegaan. Misschien ook wel op het stukje route wat wij nog niet hebben gedaan. Hier en daar bleken wel wat pijlen weg te zijn. Als we weer weg willen gaan wil mijn been niet echt meer de kom ik heel langzaam wel weer op gang. Als het been maar warm wordt gaat het allemaal wel weer. We wandelen door alleen maar bossen en langs wat heide velden. Motorcrossers die ons inhalen zien er verschrikkelijk uit. Gelukkig doen zij het bij het passeren van wandelaars rustig aan. Bij terugkomst op de start hebben we al 20 km gewandeld. Een stuk van 6 km, een lus van 8 km en daarna het stuk terug naar de start van weer 6 km. Als we meer willen doen kunnen we lus C en lus D nog doen. Het lijkt met mijn been wel weer redelijk te gaan. Ik heb tenminste bijna geen pijn meer, dus denken wij dat de spierscheuring wel mee zal vallen. Misschien een beetje overstrekt dan? Na een broodje en een soepje besluiten we om weer weg te gaan voor weer een rondje (C) van circa 8 km. Als we onderweg gaan begint mijn been toch weer op te spelen. Onderweg zien we een grote dikke rups kruipen op het zandpad. Ik vraag me mezelf af van welke vlinder dit een rups zou kunnen zijn. Misschien wel een koninginnepage. Of toch niet, die is toch veel meer geel-groen van kleur. Het laatste stuk van de wandeling heb ik met behoorlijk wat moeite nog wel kunnen doen. Prettig was het in elk geval niet. Samen besluiten we om maar niet de laatste lus (D) nog te gaan doen. Bij terugkomst nemen we elk nog wat te drinken en gaan na 28 van de bedoelde 36 maar naar huis toe. Voor het wandelboekje krijgen we wel een stempel maar een plaatje zit er niet aan. Op zich was het een mooie wandeling door de herfst gekleurde bossen. Of ik zaterdag al naar de herfstkleurentocht van de LAT kan hangt af het aanslaan van de medicijnen. |
|||||||
| Heeft U liever niet dat er een foto van U op mijn website staat laat het mij dan even weten. | |||||||
|
Laatst bijgewerkt op: 01-12-10, om 11:53 uur. |
