|
|||||||
|
|||||||
|
De 4de wandeltocht van de winterserie van WS78 is in het westen van ons
land. Vandaag zijn
we weer in Zwijndrecht te gast. Enige jaren geleden waren we ook al
hier. De verwachting voor deze wat het weer betreft ziet er redelijk
uit. Misschien zal er wat sneeuw vallen maar tot aan de starttijd is het
droog wel is het behoorlijk fris. Tenminste voor mijn gevoel. Rian heeft
daar wat minder problemen mee. Als de locoburgemeester wat informatie heeft gegeven mogen we wat hem en Willem betreft weg. Enkele wandelaars konden al niet meer wachten en slopen langzaam toch maar vast weg. Als we de routeomschrijving te pakken hebben kunnen krijgen komen we al ras tot de ontdekking dat we vandaag meer dan 40 km mogen wandelen. Na een korte stadsbezichtiging van Zwijndrecht en daarna een wat langere stadsbezichtiging van Dordrecht waar we hebben kunnen genieten van oude gebouwen, de haven en doorkijkjes bij stadspoorten komen we in de polder terecht. Intussen is het ook gaan sneeuwen. Het lijkt echt wel winter. Ik heb hier maar een verschrikkelijke hekel aan. Winter is sowieso al helemaal niets voor mij. Gelukkig heb ik van Henk een muts gekregen. Normaliter draag ik eigenlijk nooit een muts maar vandaag wel omdat ik een dreunend gevoel in mijn hoofd heb en waar die vandaan komt, ik heb geen idee, of het zou aan de afgelopen nacht hebben moeten liggen.. Als we langs de polder hebben gewandeld komen we uit bij de soeppost die is ingericht bij het garagebedrijf van EDAD. Rian en ik nemen ruim de tijd om wat te eten en om onze soep op te drinken. Bij vertrek vanuit de soeppostrust komen we op de dijk uit waar we pal tegen de wind in mogen stappen. Op het vette en modderige dijkje waar het bezaaid is met schapenkeuteltjes halen we Roel en Anita in die zich ook al glibberend en glijdend een weg banen. Aan het einde van het dijkje mogen we wat trappen afdalen en wandelen we door de Kiltunnel. We mogen met de roltrap weer omhoog maar als we er even opstaan stopt dat ding met een ruk en mogen we zelf verder de trap op stappen. We krijgen weer een nieuwe vette dijk. Gelukkig duurt deze slechts 2 km. We zien in de verte een molen en doordat we de routeomschrijving hebben gelezen weten we dat we daar naar toe moeten. We maken nog een klein en vervelend ongelukje met een hondje mee. Twee dames laten een hondje uit zonder deze te hebben aangelijnd. Vanachter komt een fietser die tracht om de dames heen te gaan en aan de andere kant van het weggetje wil gaan fietsen omdat de man een fiks aantal wandelaars aan ziet komen. Juist op dat moment roept de ene dame haar hondje terug. Ja wat krijg je dan?: Juist de fietser gaat over het hondje heen. Gelukkig valt de fietser niet maar het hondje gaat onder de beide wielen door en jammert wat. Ja dames, de hond aangelijnd houden is mijn opmerking. Gelukkig gaat het goed met het hondje en de fietser. Geen schade aan lichaam en materiaal maar toch weer wat geleerd. Verderop passeren we de molen en even later zijn we bij d grote rust in de voetbalkantine. Rian en ik nemen wel thee en omdat er geen soep is nemen we maar een broodje kroket. Ja, je moet toch wat? Na een kleine 20 minuten zijn we weer op pad voor het laatste deel van deze wandeldag. Het sneeuwt gelukkig al een hele poes niet meer. Ik heb de muts ondertussen ook maar weer afgezet omdat ik hoofdpijn begin te krijgen. We blijven vaak over lange dijkweggetjes wandelen en komen uiteindelijk aan in Puttershoek en passeren daar het café wat vroeger van de ouders van Kees Verkerk was. We mogen hier met het pontje het water over. Als we onderweg zijn blijken er tot nu toe, dus met dit groepje pas 86 wandelaars te zijn gepasseerd. Als we bij de koffiepost aan komen is dat wel behoorlijk luxe hoor. We mogen bij de tennisverenging naar binnen waar het behaaglijk warm is en het er een beetje als een Alpenhut uitziet. Rian en ik besluiten om het er hier maar even van te nemen en halen een erwtensoep en voor elk een cola op. Bij de post leveren we ons bonnetjes in voor thee en yogidrink. We gaan aan het laatste stuk van circa 10 km beginnen, als we door een tunneltje door gaan hangt het hier vol met leuke tegelzetwerk. Nog een stukje tot aan de fruitpost die bij een molen is en waar wij een koude sinasappel krijgen. Vanaf hier wandelen we via verharde wegen richting Zwijndrecht terug tot aan de startlocatie waar juist als wij aankomen een groot koor zijn opwachting maakt en gaat zingen alsof het een lieve lust is. Even blijven we nog kijken om dan toch maar snel naar huis te gaan omdat we vanavond nog een afspraak hebben. Het was vandaag een leuke wandeltocht met veel variatie en hier en daar wat pittige stukken. Rian en ik waren vanmorgen om 09:00 uur vertrokken en we waren om 16:00 uur weer terug. De afstand was vandaag 41,165 km en er waren zover wij weten 326 wandelaars gestart en één van onze trouwe wandelmaatjes, een dame, is er na 20 km mee gestopt omdat het met de rug niet meer zo best ging. |
|||||||
| Heeft U liever niet dat er een foto van U op mijn website staat laat het mij dan even weten. | |||||||
|
Laatst bijgewerkt op: 01-12-10, om 14:05 uur. |
