|
|||||||
|
|||||||
|
Bij Boerke Mutsaers is vandaag weer de start van de 2de winterserietocht
van Hart van Brabant. Al jaren wordt hier gestart en daar zal voorlopig
wel geen verandering in komen. Als wij aankomen op de parkeerplaats zijn
er al wel wat wandelaars maar Ad is nog met zijn staf bezig om het
startbureau in orde te maken. Het ziet er buiten in elk gaval al een heel stuk beter uit wat het weer betreft dan bij de 1ste wandeltocht. De regen blijft voorlopig nog wel even uit. Of we het droog houden zullen we nog wel zien vandaag. Als ik thee heb gehad en heb ingeschreven mogen we iets voor negenen na een korte toespraak van Ad vertrekken. Vandaag zien we in elk geval, volgens de routeomschrijving, weer veel bos en hei. Onze grote rustplaats in in Hilvarenbeek waar we nu al rekening mee gaan houden omdat hier goede erwtensoep te koop is. Het is wel weer leuk om de mensen die op de doorlooppost staan weer te begroeten. Wij vinden wat deze mensen doen voor de wandelaars erg goed. Gezellig een babbeltje, een bakkie en wat koek of krentenbrood. Wat wil je als wandelaar nog meer? Als we in Hilvarenbeek aankomen maak ik eerst toch nog wel een foto van Tijl Uilenspiegel die hier links van de weg staat. Als we de kerk Met een toren van circa 75 is is een indrukwekkend monument van de Kempische baksteengotiek. Hij dateert uit 1450 en vormt het middelpunt van de Vrijthof, als uniek Frankisch marktveld een beschermd dorpsgezicht. De kerk, nog ouder dan de toren, heeft een verrassend interieur met fraaie barokaltaren, zeldzaam koperwerk en een uitzonderlijk mooi bewerkte preekstoel. Het Vrijthof wordt omzoomd door het groen van de lindebomen; de reusachtige "geboden-linde", waaronder vroeger recht werd gesproken, is ruim 300 jaar oud. Even voorbij de kerk stappen we het cafeetje binnen wat volgens ons al enkele jaren aan het renoveren is. Tenminste bij ons vorige bezoek zag alles er nog eender uit en ook toen deed het licht het niet op het toilet. Na de erwtensoep waarbij we ook nog een plak roggebrood kregen zijn maar weer verder op pad gegaan en passeren we de beltkorenmolen ‘De Doornboom’ al gezien. Aan de voet van deze molen bevindt zich het museum ‘De Dorpsdokter’ alsmede een fraaie kruidentuin. Als we Hilvarenbeek dwars hebben doorkruist gaan we over echte modderwegen verder. We moeten goed uitkijken dat we niet pardoes hier of daar plat gaan. Vlak voor we bij de post aankomen passeren we een klein wit huisje. Waar het precies voor is lijkt niet helemaal duidelijk maar er lijkt vroeger wel iets met water gebeurt te zijn. Er liggen wat cascades in dus zou het wel voor beluchting van het water kunnen zijn. Water wat hier vroeger veel nodig was voor de textielindustrie. Rond 1850 was Goirle nog een klein boerendorp. Hier kwam verandering in toen de textielindustrie zijn opmars maakte in het zuiden van Nederland. Tilburg en omgeving maakte hierdoor een enorme groei mee. Als we uiteindelijk in Goirle, een dorp van nu circa 22.000 inwoners, uitkomen krijgen we de laatst wagenrustpost. Rian en ik gaan even zitten om wat te eten en te drinken. Ik voel me al de hele dag niet lekker en kan het tempo van Rian niet echt meer bijbenen. Het lijkt er ook nog op dat ik op mijn rechter voet een blaar aan het kweken ben. Als we na 10 minuten weer weg gaan hebben we nog circa 10 km te gaan. Als we over het dijkje gaan zijn we weer in de buurt van Tilburg. Niet dat we er dan al zijn. Nee hoor het is nog een heel stuk stappen. In Tilburg krijgen we nog een flink park te verwerken voor we weer terug. Rian wandelt al de hele tijd een heel stuk vooruit. Ik kan haar echt niet bijhouden en geef dus ook maar de moed op om het alsnog te gaan proberen. Uiteindelijk als we aankomen blijkt Rian een dikke minuut voorsprong te hebben. Alles is nog wel weer goed gekomen. |
|||||||
| Heeft U liever niet dat er een foto van U op mijn website staat laat het mij dan even weten. | |||||||
|
Laatst bijgewerkt op: 19-12-10, om 10:34 uur. |
