Vandaag 26 december 2de Kerstdag zijn we weer te gast bij Voetje voor
Voetje in Dommelen. Wij hadden er goed over nagedacht om wel of niet te
gaan. Vanmorgen zag het er allemaal wel redelijk uit en op teletekst
hadden we geen waarschuwing gezien voor de omstandigheden op de weg.
We hebben er wel wat langer over gedaan omdat we wel voorzichtig zijn
geweest. Om goed half 8 waren we op de parkeerplaats en er waren nog
maar een paar auto's. Binnen in de zaal zaten slechts een handje vol
wandelaars.
Na een hartelijke begroeting zijn we ons maar in gaan schrijven en iets
voor acht uur mochten we weg. Nee we konden geen 30 km wandelen omdat
dit stuk van de route volgens Sjef en Hugo echt onbegaanbaar was en er
op sommige plaatsen meer dan tot kniehoogte sneeuw lag waar echt geen
doorkomen aan was.
Goed dan doen we toch de 22,4 km die aangegeven
staat op de route omschrijving. Het is wel hier en daar een flink
geploeter. Bij ons komt de sneeuw soms tot aan de kuiten en juist daar
is het flink trekken. Bij de eerste blokhut laten we de rust voor wat
het is want na 4,5 km wandelen hoeven we nog niet te zitten.
Af en toe lijkt er wat neerslag te vallen in de vorm van water, ijzel en
natte sneeuw. Hopelijk gaat het wel allemaal goed en gebeuren er geen
zaken die wij niet willen. Verongelukken heeft geen zin tijdens
wandelen. Rian en ik blijven voorzichtig onderweg. Als wij de 2 mensen
inhalen die de route aan het controleren zijn wandelen deze mensen met
hun fietsen door de diepe sneeuw. Volgens ons had je beter de fiets aan
de wilgen kunnen hangen. Wielen lopen vol met sneeuw en het wordt
daardoor heel zwaar om de fiets voort te duwen door de hoge sneeuw.
Bij het meertje krijgen we een probleempje. Op de routeomschrijving
staat rechtsaf over de brug. Dat kan niet als we over de brug willen
moeten we linksaf. Na even wat getwijfeld te hebben vinden we een pijl.
Hier klopt het wel want de volgende regel zegt volg het pad langs het
water. Even later vinden we de volgende pijl en dus zitten we goed.
Bij de blokhut die we bereiken na 13 km nemen we even de tijd om de
snert te eten die we krijgen. Rian heeft voor mij ook nog een sneetje
roggebrood met spek gekocht. Lekker hoor, dat mag ik wel. Als de twee
routecontroleurs aankomen, die er behoorlijk vermoeid uitzien vragen zij
aan ons hoe we het opgelost hebben bij het bruggetje. Wij zijn dus voor
het bruggetje rechtsaf gegaan. Had niet gemoeten volgens de
routebewakers. Vreemd hoor als je over de brug wilde had je linksaf
gemoeten en daar waren geen pijlen.
Vanaf hier is het nog circa 9 km terug. We wandelen weer terug langs het
meer waar we vlak voor deze post nog langs kwamen. We komen hier Sjef en
Hugo tegen. Zij hebben de pijlen bij het bruggetje weer verandert in de
originele manier en zeggen dat het op de omschrijving dus verkeerd
staat.
We wandelen door de bossen over smalle en hier en daar gladde paadjes.
Uit de bomen vallen steeds vaker grote plakken sneeuw. De temperatuur
ligt volgens ons dik boven 0 graden. we hebben her zelfs warm. Ik wandel
grote stukken zonde mijn handschoen aan en doe regelmatig mijn Kerstmuts
af omdat het zweet op mijn voorhoofd behoorlijk gaat irriteren. Onderweg
halen we een drietal wandelaars in die zomaar wat aan het wandelen zijn.
Blijkbaar weten zij niet waar zij zijn omdat zij ons vragen of wij weten
waar we zijn. Nee wij weten het ook niet precies. Advies wat we aan deze
mensen hebben gegeven om dan maar de route met de oranje/rode pijlen van
de organisatie te volgen omdat zij zo dan ook in Dommelen terecht komen.
Daar moesten zij dus wel naar toe. Slim toch of niet dan?
Na een korte slinger in Dommelen te hebben gemaakt zijn we om 5 voor 12
weer terug in de Dommelstroom. Uiteindelijk blijken er toch nog een
kleine 200 wandelaars te zijn gekomen waarvan bij ons vertrek er 99
onderweg waren op de 20
km wandeling.
Ondanks de wat minder goede omstandigheden hebben wij wel genoten van
deze wandeltocht. |